दररोज लहान मुलांना घेऊन रामरक्षा म्हणावी..

रामरक्षां पठेत्प्राज्ञ: पापघ्नीं सर्वकामदाम् । शिरो मे राघव: पातु भालं दशरथात्मज: ॥४॥

कौसल्येयो दृशौ पातु विश्वामित्रप्रिय: श्रुती । घ्राणं पातु मखत्राता मुखं सौमित्रिवत्सल: ॥५॥

जिव्हां विद्यानिधि: पातु कण्ठं भरतवंदित: । स्कन्धौ दिव्यायुध: पातु भुजौ भग्नेशकार्मुक: ॥६॥

करौ सीतापति: पातु हृदयं जामदग्न्यजित् । मध्यं पातु खरध्वंसी नाभिं जाम्बवदाश्रय: ॥७॥

सुग्रीवेश: कटी पातु सक्थिनी हनुमत्प्रभु: । ऊरू रघुत्तम: पातु रक्ष:कुलविनाशकृत् ॥८॥

जानुनी सेतुकृत्पातु जङ्‌घे दशमुखान्तक: । पादौ बिभीषणश्रीद: पातु रामोSखिलं वपु: ॥९॥

एतां रामबलोपेतां रक्षां य: सुकृती पठॆत् । स चिरायु: सुखी पुत्री विजयी विनयी भवेत् ॥१०॥

हे श्लोक म्हणावे

 हे श्लोक म्हणताना त्या मुलाच्याअवयावर श्लोका प्रमाणे हाथ ठेवावे.. म्हणजे श्लोकात सांगितल्या प्रमाणे ती व्यक्ती त्या प्रमाणे त्या अवयवाचे रक्षण करते. 

वाईट नजरे पासून रक्षण होतं.

माझी आजी, आई हे श्लोक आम्ही भावंड लहान असताना म्हणतं असे.. मी देखील माझा मुलगा लहान असताना म्हणायचे..

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏